Kamień pamiątkowy ze spotkania w Liangzhou
W historii miała miejsce "Spotkanie w Liangzhou". Był to ważny wydarzenie w historii Chin. Ten negocjacje zdecydowały, że Tybet stał się oficjalnie regionem administracyjnym pod bezpośrednim zarządem centralnego rządu dynastii Yuan w Chinach. To oznacza, że Tybet od tego momentu stał się częścią terytorium naszego kraju i ma niezwykle dużą znaczenie w procesie tworzenia się naszego wielonarodowego państwa. Szef religijny Tybetu, Saban, oraz przedstawiciel Mongolsko - Yuan, dowódca armii zachodniej, Godan, przeprowadzili tu "spotkanie". Klasztor Baita w Wuwei jest świadkiem ponad siedmiusetletniej historii włączenia Tybetu do Chin.
Mistrz Saban
Po wejściu w bramę parku turystycznego, na środku placu z dzwonami wznosi się złota posąg Sabana… Saban może być uważany za legende regionu Indii i Tibetu. Mówi się, że miał on 9 lat, gdy był w stanie prowadzić wykłady religijne, 18 lat, gdy zaczął studiować "Abhidharma - Kośaśāstra", a w 23 roku życia stał się uczonym, który opanował Trzy Skrypty i Pięć Wiedzy. W 24 roku życia napisał "Treatise on the Treasury of Valid Reasons" ("Tshad - ma rigs - gter") i "Treatise on the Three Vows" ("Sdom - gsum rab - dbye"), co przerwało wówczas obowiązujące "błędne doktryny". Sława Sabana rozniosła się po całej Indiach. Sześć mistrzów z sekt odosobnionych w południowej Indiach, w tym Cho - che - rGyal - ba, przybyło do Tibetu, aby krytykować buddhizm. W 13 - dniowej debacie Saban wygrał dzięki swoim ostrym umiejętnościom intelektualnym i dyskutacyjnym. Wrogowie zostali pokonani i posłuchali się Sabana, uznając go za swojego nauczyciela. Sława Sabana rozniosła się po całym regionie Indii i Tibetu. W wieku zaledwie 35 lat został wybrany za głównego duchownego Sakya Monastery. W historii buddhizmu i literatury tibetańskiej prace Sabana, takie jak "Sakya Legenda", zajmują ważne miejsce.
Saban Lingta
Biały Pagoda z Relikwiami jest rodzajem tibetańskiej pagody lamaseryjnej, symbolizującą pamięć i upamiętnienie Sabana. Po zbudowaniu Białej Pagody z Relikwiami, piąty mistrz Sakji, Basiba (który później stał się nauczycielem cesarskim dynastii Yuan), osobiście przeprowadził ceremonię konsekracji i uspokojenia ducha. Od tego czasu świątynia Donghuanhuasi została przemieniona w świątynię Biały Pagoda. Basiba odziedziczył spadek Sabana i kontynuował prowadzenie świątyni, budując ponad pięćdziesiąt małych pagod.Według inskrypcji na kamieniu z roku 1430 (piąty rok regencji cesarza Xuande dynastii Ming) dotyczącej „ponownego budowania świątyni Biały Pagoda w Liangzhou”, nauczyciel cesarski Saban mieszkał tutaj, a po śmierci został pochowany w tej świątyni, dlatego zbudowano dużą pagodę o wysokości stu stóp. Od tego czasu wszyscy wierni, którzy przyjeżdżali tutaj z Qinghai-Tibet Plateau i stepu mongolskiego, odwiedzali pagodę, aby modlić się.
Las wież setki
Wokół znajduje się dziewięćdziesiąt dziewięć małych biały wież, które tworzą las wież, dlatego biała wieża jest nazywana świątynią setki wież.Według zapisów w "Ksiegu powiecie Wuwei": "W świątyni Biały Wieży jest jedna duża wieża, a na zewnątrz otoczona jest dziewięćdziesiąt dziewięćmi małymi wieżami"... Setka tibetańskich świątyń budowanych zgodnie z oryginalnym wyglądem historycznym rozłożona jest w kształcie półkolista, z różnymi wysokościami i różnymi kształtami.
Duży Pagoda z Relikwiami Szabana
Po wyjściu z klasztoru pagodowym i przejściu do przodu znajduje się dziedziniec, który jest miejscem, gdzie znajduje się prawdziwy Duży Pagoda z Relikwiami Szabana. Oczywiście, obecnie pozostały tylko zniszczone podnoże pagody... Po śmierci Szabana w ciszy Białej Szczyty, Kötän zbudował według wysokości tybetańskich pagod w Białej Szczycie 16 - kondygnacyjną pagodę o wysokości ponad 40 metrów i wokół niej pagodę białą o średnicy około 60 metrów, a relikwie Szabana zostały pochowane w pagodzie.
