Wudaoying dawniej nazywało się Wudeweiying, a później zmieniło nazwę na Hutong Wudaoying. "Ying" to rodzaj jednostki wojskowej, a miejsca, gdzie stacjonowały wojska, często nazywano również "ying". Obecnie Wudaoying stał się najnowszym centrum miejskiego i artystycznego życia w Pekinie. Wiele kawiarni, knajpek z książkami i wyjątkowych sklepików sprawia, że to miejsce stało się ulubionym wśród ludzi artystycznych i kreatywnych.
Peкинski Imperatorski Akademik
Imperatorski Akademik znajduje się na ulicy Imperatorskiego Akademika (dawniej Ulica Uczonych) wewnątrz bramy Andingmen w Pekinie, sąsiaduje z świątynią Konfucjusza i Pałacem Yonghe, jest najwyższym organem administracyjnym w zakresie edukacji w Chinach w dynastiach Yuan, Ming i Qing oraz najwyższym uczelnią państwową. Pekinska świątynia Konfucjusza jest częścią Imperatorskiego Akademika, pierwotnie nazywana świątynią Konfucjusza w Imperatorskim Akademiku lub świątynią Konfucjusza w stolicy, jest miejscem, gdzie imperator odbywał państwowe ceremonie ofiarowania ofiar dla Konfucjusza. Wraz z Akademikiem (Imperatorskim Akademikiem) po zachodniej stronie tworzy układ „ świątynia po lewej, szkoła po prawej”.
Jonghegong (Pałac Yonghe) znajduje się na wschodniej stronie ulicy Yonghegong Dajie. Jest największym tibetańskim klasztorem buddystycznym w Pekinie. Dawniej były to kamienice służebne dla urzędników z wewnętrznych biur w dynastii Ming. W roku 1693 (32. roku panowania cesarza Kangxi w dynastii Qing) stał się rezydencją czwartego syna cesarza, Yinzhen. W 1983 roku został uznany przez Rady Ministrów za kluczowy klasztor buddystyczny w rejonie zamieszkania ludności etnicznej chińskiej (Han).
Wieża dzwonów
Przewodnik po ulicy Wieża Dzwonów w Pekinie jest starożytny i ciężki. Po obu stronach rozłożone są uliczki, które prowadzą w wszystkie strony, wiele starej marki sklepów i różne stare pekińskie przekąski. Obecnie ulica Wieża Dzwonów zaczyna być przeniknięta powiewem mody. Scalenie klasyki i nowoczesności nadaje ulicy Wieża Dzwonów nowy blask i nowe życie.
Ulica Qianmen jest bardzo znaną ulicą handlową w Pekinie. położona na centralnej osi miasta, ma długość 845 metrów i szerokość jezdni 20 metrów. Od czasów Ming i Qing aż do Republiki Chińskiej nazywana była ulicą Zhengyangmen, a ludzie zwyczajowo nazywali ją ulicą Qianmen. W 1965 r. oficjalnie przyjęła nazwę Ulica Qianmen. Najbardziej znane "Dashilar" w Pekinie również znajduje się tuż obok.
Dongjiaominxiang to uliczka w dzielnicy Dongcheng w Pekinie. Rozpoczyna się na zachodzie od wschodniej ulicy placu Tiananmen i kończy na wschodzie przy wewnętrznej ulicy Chongwenmen. Ma prawie 3 kilometry długości i jest najdłuższą uliczką w starej Pekinie. Dongjiaominxiang była siedzibą zagranicznych ambasad w okresie późnego Qing, dlatego wzdłuż ulicy rosną liczne dworce, a budynki są w stylu zachodnim i obecnie w zasadzie zachowały swój pierwotny wygląd. Na ulicy patrzenie nadzoru pełnią wielcy policjanci, a w niektórych miejscach fotografowanie jest zabronione.
Czerwony Budynek Uniwersytetu Pekinowskiego
Został zbudowany w 1916 roku i ukończony w 1918 roku. Był pierwotnie budynkiem Uniwersytetu Pekinowskiego i miejscem narodzenia ruchu nowej kultury. Budynek to czteropiętrowy czerwony kamienica. Parter to galeria wystawowa, gdzie są specjalne wystawy poświęcone Chen Duxiu i Cai Yuanpei. W sali projekcyjnej o 10:30, 11:30, 13:30 i 14:30 wyświetlane są filmy o Majażu Czerwonym.
Jest to uliczka, która jest bardzo spokojna w porównaniu z Nanluoguxiang. Ze względu na nadmierne rozwijanie Nanluoguxiang, wydaje się, że stała się zapomnianym rogu, ale w rzeczywistości warto tam pojechać.
